(N/A) $1$. ઉત્સર્જન એકમો, જેને $\text{નેફ્રોન્સ}$ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે સતત મૂત્ર બનાવે છે અને $\text{મૂત્રવાહિનીઓ}$ (ureters) ના પરિસંકોચન દ્વારા તેને મૂત્રાશય સુધી પહોંચાડે છે.
$2$. $\text{મૂત્રાશય}$ (urinary bladder) મૂત્રના કામચલાઉ સંગ્રહસ્થાન તરીકે કાર્ય કરે છે.
$3$. જેમ જેમ મૂત્રાશય મૂત્રથી ભરાય છે, તેમ તેની દીવાલોમાં રહેલા $\text{તાણ}-\text{ગ્રાહીઓ}$ (stretch receptors) ઉત્તેજિત થાય છે, જે $\text{મધ્યસ્થ } \text{ચેતાતંત્ર}$ $(CNS)$ ને સંવેદનાત્મક સંકેતો મોકલે છે.
$4$. $CNS$ આ સંકેતો પર પ્રક્રિયા કરે છે અને મૂત્રાશયની સરળ સ્નાયુઓના સંકોચન માટે અને તે જ સમયે $\text{મૂત્રમાર્ગના } \text{મુદ્રિકા } \text{સ્નાયુઓ}$ (urethral sphincter) ના શિથિલન માટે મોટર આદેશો મોકલે છે.
$5$. આ સંકલિત ક્રિયાને કારણે શરીરમાંથી મૂત્રનો ત્યાગ થાય છે, જેને $\text{મૂત્રત્યાગ}$ (micturition) કહેવામાં આવે છે.
$6$. મૂત્રાશયનું સંકોચન અને શિથિલન $\text{અનુકંપી}$ (sympathetic) અને $\text{પરાનુકંપી}$ (parasympathetic) ચેતાતંતુઓ દ્વારા વહન પામતા ચેતા આવેગો દ્વારા નિયંત્રિત થાય છે.
$7$. એક પુખ્ત મનુષ્ય દરરોજ આશરે $1.5 \text{ } L$ મૂત્રનો ત્યાગ કરે છે.